De Theodosiaanse Code
Een aanzienlijk aantal wetten door de middeleeuwen
Clio20/Wikimedia GNU-licentie voor gratis documentatie 1.2
De Theodosiaanse Code (in het Latijn, Codex Theodosianus ) was een compilatie van het Romeinse recht, goedgekeurd door de Oost-Romeinse keizer Theodosius II in de vijfde eeuw. De code was bedoeld om het ingewikkelde geheel van keizerlijke wetten te stroomlijnen en te organiseren die sinds het bewind van zijn afgekondigd Keizer Constantijn in 312 G.T., maar het omvatte ook wetten van veel verder terug. De code is formeel begonnen op 26 maart 429 en werd geïntroduceerd op 15 februari 438.
Codex Gregorianus en Codex Hermogenianus
De Theodosiaanse Code was grotendeels gebaseerd op twee eerdere compilaties: de Codex Gregorianus (de Gregoriaanse Code) en de Codex Hermogenianus (de Hermogenische Code). De Gregoriaanse Code was eerder in de vijfde eeuw opgesteld door de Romeinse jurist Gregorius en bevatte wetten uit: keizer Hadrianus , die regeerde van 117 tot 138 G.T., tot aan die van keizer Constantijn.
De Hermogenische Code
De Hermogenische Code was geschreven door Hermogenes, een andere jurist uit de vijfde eeuw, als aanvulling op de Gregoriaanse Code, en was voornamelijk gericht op de wetten van de keizers Diocletianus (284–305) en Maximianus (285–305).
Toekomstige wetboeken zouden op hun beurt gebaseerd zijn op de Theodosiaanse Code, met name de Onbekend van Justinianus . Hoewel de code van Justinianus nog eeuwenlang de kern van de Byzantijnse wet zou vormen, begon het pas in de 12e eeuw invloed te krijgen op het West-Europese recht. In de tussenliggende eeuwen was de Theodosiaanse Code de meest gezaghebbende vorm van Romeins recht in West-Europa.
De publicatie van de Theodosiaanse Code en de snelle acceptatie en volharding ervan in het westen toont de continuïteit van het Romeinse recht van de oudheid tot in de middeleeuwen aan.
Het fundament van onverdraagzaamheid in de christenheid
De Theodosiaanse Code is bijzonder belangrijk in de geschiedenis van de christelijke religie. De code bevat niet alleen een wet die het christendom tot de officiële religie van het rijk maakte, maar bevatte ook een wet die alle andere religies illegaal maakte. Hoewel het duidelijk meer is dan een enkele wet of zelfs een enkel juridisch onderwerp, is de Theodosiaanse Code het meest bekend om dit aspect van zijn inhoud en wordt er vaak naar verwezen als de basis van intolerantie in christendom .