Betekenis achter de zin om de Rubicon over te steken
Nastasisch / Getty Images
De Rubicon oversteken is een metafoor die betekent een onherroepelijke stap zetten die iemand bindt aan een bepaalde koers. Wanneer Julius Caesar stond op het punt de kleine Rubicon-rivier over te steken in 49 v.G.T., citeerde hij uit een toneelstuk van Menander om te zeggen: anerriftho kybos! ' of 'laat de teerling geworpen worden' in het Grieks. Maar wat voor soort dobbelsteen wierp Caesar en welke beslissing nam hij?
Voor het Romeinse Rijk
Voordat Rome een rijk was, was het een republiek. Julius Caesar was een generaal van een leger van de Republiek, gevestigd in het noorden van wat nu Noord-Italië is. Hij breidde de grenzen van de Republiek uit naar het moderne Frankrijk, Spanje en Groot-Brittannië, wat hem tot een populaire leider maakte. Zijn populariteit leidde echter tot spanningen met andere machtige Romeinse leiders.
Nadat hij met succes zijn troepen in het noorden had geleid, werd Julius Caesar gouverneur van Gallië, een deel van het huidige Frankrijk. Maar zijn ambities werden niet bevredigd. Hij wilde Rome zelf binnengaan aan het hoofd van een leger. Een dergelijke daad was bij wet verboden.
Bij de Rubicon
Toen Julius Caesar zijn troepen vanuit Gallië naar binnen leidde januari van 49 v.G.T ., pauzeerde hij op het noordelijke uiteinde van een brug. Terwijl hij stond, beraadslaagde hij of hij de Rubicon, een rivier die Gallië Cisalpina scheidt - het stuk land waar Italië samenkomt met het vasteland en dat destijds door Kelten werd bewoond - zou scheiden van het Italiaanse schiereiland. Toen hij deze beslissing nam, overwoog Caesar een gruwelijke misdaad te plegen.
Als Caesar zijn troepen uit... Gallië Italië zou binnenkomen, zou hij zijn rol als provinciaal gezag schenden en zou hij zichzelf in wezen tot vijand van de staat en de senaat verklaren en een burgeroorlog aanwakkeren. Maar als hij niet gedaan zijn troepen Italië binnen te brengen, zou Caesar gedwongen worden zijn commando op te geven en waarschijnlijk in ballingschap worden gedwongen, zijn militaire glorie opgevend en zijn politieke toekomst beëindigend.
Caesar heeft zeker een tijdje gedebatteerd over wat hij moest doen. Hij realiseerde zich hoe belangrijk zijn beslissing was, vooral omdat Rome al een burgerlijk geschil een paar decennia eerder. Volgens Suetonius grapte Caesar: 'Zelfs nog kunnen we tegenvallen, maar als we eenmaal dat bruggetje over zijn, is het hele probleem met het zwaard.' Plutarchus meldt dat hij tijd met zijn vrienden doorbracht om 'het grote kwaad van de hele mensheid in te schatten dat zou volgen op hun tocht door de rivier en de grote bekendheid ervan die zij aan het nageslacht zouden nalaten'.
De teerling is geworpen
De Romeinse historicus Plutarchus meldde dat Caesar op dit kritieke moment van beslissing in het Grieks en met luide stem verklaarde: 'laat de teerling geworpen worden!' en leidde toen zijn troepen over de rivier. Plutarchus geeft de uitdrukking in het Latijn natuurlijk weer als 'alea iacta est' of 'iacta alea est'.
Een dobbelsteen is gewoon een van een paar dobbelstenen. Zelfs in de Romeinse tijd waren gokspellen met dobbelstenen populair. Net zoals het nu is, is je lot beslist zodra je de dobbelstenen hebt geworpen (of gegooid). Zelfs voordat de dobbelstenen landen, is je toekomst voorspeld. 'Laat de teerling werpen' zelf is een uitdrukking die ruwweg 'laat het spel beginnen' betekent, en het komt uit een toneelstuk genaamd Arrhephoros ('het fluitmeisje'), een komedie geschreven door de Griekse toneelschrijver Menander in de 4e eeuw v.G.T. Menander was een van Caesars favoriete toneelschrijvers.
Toen Julius Caesar de Rubicon overstak, begon hij een vijfjarige Romeinse burgeroorlog. Aan het einde van de oorlog werd Julius Caesar tot dictator voor het leven verklaard. Als dictator leidde Caesar het einde van de Romeinse Republiek en het begin van het Romeinse Rijk. Na de dood van Julius Caesar, zijn geadopteerde zoon Augustus werd de eerste keizer van Rome. Het Romeinse Rijk begon in 31 v.G.T. en duurde tot 476 G.T.
Daarom, door de Rubicon over te steken naar Gallië en de oorlog te beginnen, gooide Caesar de dobbelstenen, niet alleen zijn eigen politieke toekomst verzegeld, maar ook effectief een einde makend aan de Romeinse Republiek en het begin van het Romeinse Rijk.